تولیدات دامی

چکیده این آزمایش به منظور بررسی تاثیر استفاده از عصاره هیدروالکلی مریم‌گلی به‌دنبال مسمومیت تجربی با مس بر عملکرد و متابولیت-های خونی بلدرچین ژاپنی در قالب طرح کاملا تصادفی با 320 قطعه بلدرچین ژاپنی یک‌روزه در چهار تیمار، چهار تکرار و 20 پرنده در هر تکرا انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- شاهد (جیره پایه)، 2- جیره شاهد +750 میلی‌گرم بر کیلوگرم سولفات مس، 3- جیره شاهد +10 گرم بر کیلوگرم عصاره مریم‌گلی) و 4- جیره شاهد + 750 میلی‌گرم بر کیلوگرم سولفات مس و 10 ‌گرم بر کیلوگرم عصاره مریم‌گلی) بودند. مصرف خوراک، افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل خوراک بصورت هفتگی اندازه‌گیری و برای دوره‌های آغازین، رشد و کل محاسبه شدند. نتایج آزمایش نشان داد که در دوره آغازین، مصرف خوراک در تیمار شاهد بالاتر از سایر تیمارها بود (0/05>P). میانگین افزایش وزن در دوره آغازین و کل دوره پرندگانی که با جیره حاوی مس تغذیه شدند کمتر از پرندگان شاهد و پرندگانی که عصاره مریم‌گلی دریافت کردند بود (0/05>P). در دوره آغازین پرندگانی که با جیره‌های حاوی عصاره مریم‌گلی تغذیه شدند در مقایسه با پرندگان تغذیه شده با جیره‌ حاوی مس، ضریب تبدیل بهتری داشتند (0/05>P). پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی مس غلظت سرمی گلوکز و تری‌گلیسرید بالاتر و HDL و LDL پایین‌تری در مقایسه با سایر تیمارها داشتند. نتایج آزمایش حاضر نشان داد که افزودن عصاره مریم گلی به جیره بلدرچین ژاپنی سبب بهبود افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک در دوره آغازین شده و اثرات منفی مسمومیت با سولفات مس را کاهش می دهد.

چکیده به‌منظور بررسی تأثیر افزودن مکمل اکسید روی (عنصر روی در پنج سطح صفر، 40، 80، 120، 160 میلی­گرم در کیلوگرم جیره) و ویتامین E (آلفا توکوفرول استات در دو سطح صفر و 40 واحد بین­المللی در کیلوگرم جیره) بر باروری، جوجه‌درآوری بلدرچین‌های ژاپنی مادر و عملکرد رشد و پاسخ ایمنی نتاج آن‌ها، آزمایشی در قالب طرح فاکتوریل 5×2، بر پایه بلوک­های کامل تصادفی با 10 تیمار و چهار تکرار و 24 قطعه پرنده مولد (16 قطعه ماده و هشت قطعه نر) در هر تکرار انجام شد. افزودن مکمل عنصر روی و ویتامین E به جیره به طور معنی‌داری (05/0P≤) باعث بهبود جوجه‌درآوری شد، مکمل ویتامین E درصد باروری را افزایش داد (05/0P≤)، و مرگ­و­میر جنینی در مرحله دوم (10 تا 16 روزگی) بر اثر افزودن مکمل عنصر روی به طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0P≤). ضریب تبدیل غذایی نتاج در دوره پرورش (1 تا 21 روزگی) بر اثر افزودن مکمل عنصر روی بهبود یافت و مکمل ویتامین  Eباعث بهبود ضریب تبدیل غذایی در هفته نخست پرورش نتاج آنها شد (05/0P≤). پاسخ تست ایمنی علیه تزریق SRBC در نتاج به طور معنی­داری (05/0P≤) به وسیله افزودن مکمل عنصر روی و ویتامین E افزایش یافت و مکمل عنصر روی باعث افزایش معنی­داری در میزان عنصر روی استخوان درشت نی نتاج در سن یک روزگی شد (05/0P≤). نتایج این آزمایش نشان­ داد افزودن مکمل عنصر روی و ویتامین E به جیره بلدرچین­های مادر ژاپنی می­تواند باعث بهبود جوجه درآوری و عملکرد رشد و ایمنی در جوجه­ها شود.

چکیده تأثیر زئولیت طبیعی و نانوزئولیت بر عملکرد، فلور میکروبی روده، خصوصیات استخوان درشت­نی و فراسنجه‌های خونی جوجه‌های گوشتی با استفاده از 336 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار، چهار تکرار و 12 قطعه جوجه در هر تکرار بررسی شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: جیره شاهد (فاقد هر نوع زئولیت)، جیره­ حاوی زئولیت طبیعی (5/0، یک و 5/1 درصد) و جیره­ حاوی نانوزئولیت (5/0، یک و 5/1 درصد). استفاده از سطوح یاد شده زئولیت و نانوزئولیت تأثیر معنی‌داری بر وزن سینه، ران­ها، کبد، چربی محوطه­بطنی، سنگدان و بازده لاشه نداشت. افزودن زئولیت و نانوزئولیت به جیره سبب کاهش معنی‌دار تعداد کل باکتری‌ها و باکتری اشریشیاکلی شد (05/0>P). وزن، طول، حجم و چگالی استخوان درشت­نی در حالت تازه و خشک و همچنین وزن خاکستر درشت­نی تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت. میزان فسفر، آلکالین‌فسفاتاز و آلانین‌آمینوترانسفراز سرم خون پرندگانی که در جیره خود نانوزئولیت دریافت کردند، بیشتر از پرندگان مربوط به تیمار شاهد بود  (05/0>P). داده­ها نشان داد که افزودن نانوزئولیت به جیره­غذایی جوجه­های گوشتی، منجر به بهبود وضعیت فلور باکتریایی روده و افزایش فعالیت آنزیم­های شاخص کبدی می­شود.

چکیده تأثیر استفاده از مقادیر مختلف لسیتین سویا به جای زرده‌ تخم‌مرغ برای محافظت از اسپرماتوزوئید قوچ در زمانیک ساعت پس از اسپرم‌گیری و نیز 24و48 ساعت پس از ذخیره ­کردن منی در پنج درجه سانتی­گراد بررسی شد. از10 رأس قوچ با سن دو تا سه سال و میانگین وزن (4±)64کیلوگرم، هفته­ای یک بار به مدت هشت هفته اسپرم­گیری شد. نمونه­ها مخلوط و به چهار قسمت مساوی تقسیم شد. هر قسمت با یکی از رقیق­کننده­های­ پایه تریس و چهار تیمار حاوی 5/0، یک و 5/1 درصد لسیتین­ سویا و 14 درصد زرده‌ تخم‌مرغ رقیق شده و درصد تحرک، زنده­مانی، ناهنجاری­های مورفولوژیکی و سلامت غشای اسپرم­ و نیز pH منی در آن­ها تعیین شد. نتایج نشان داد که میزان تحرک و زنده­مانی اسپرم در زمان اول در تیمار 5/1 درصد لسیتین سویا بهتر بود (05/0P<). در زمان 48 ساعت پس از ذخیره کردن در تیمارهای یک و 5/1 درصد لسیتین سویا زنده­مانی اسپرم در مقایسه با زرده ‌تخم‌مرغ بهتر بود (05/0P<). به‌طورکلی، لسیتین سویا یک جایگزین مناسب برای زرده‌ تخم‌مرغ بوده و موجب بهبود کیفیت مایع منی در زمان­های مورد مطالعه می­شود. باتوجه به محدودیت‌های موجود در استفاده از زرده ‌تخم‌مرغ به عنوان یک منبع حیوانی در رقیق‌کننده قوچ، استفاده از لسیتین سویا به عنوان یک منبع گیاهی پیشنهاد می­شود.

چکیده هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی اثر آلبومین سرم گاوی (BSA) بر تحرک و باروری اسپرم خروس با استفاده از 20 قطعه خروس و 48 قطعه مرغ بومی بود. منی جمع­آوری شده از خروس­ها با هم مخلوط شدند. برای آزمایش اول، منی مخلوط پس از رقیق‌سازی به چهار قسمت تقسیم شد. تیمارها عبارت بودند از منی رقیق شده بدون BSA و دارای یک درصد BSA. در هر گروه، ارزیابی تحرک اسپرم طی 30 دقیق پس از اسپرم‌گیری و 24 ساعت پس از نگهداری منی در دمای چهار درجه سلسیوس انجام شد. ارزیابی فراسنجه­های تحرک اسپرم­ها با روش کامپیوتری (کاسا) و میکروسکوپی (روش معمول) انجام گرفت. برای آزمایش دوم، مرغ­ها به چهار گروه با 12 قطعه مرغ در هر گروه تقسیم شدند و منی رقیق شده تازه بدون BSA و دارای یک درصد BSA و نیز منی رقیق ذخیره شده 24 ساعته بدون BSA و حاوی یک درصد BSA را با تلقیح مصنوعی دریافت کردند. پس از انکوباسیون تخم­مرغ­ها، میزان تخم­های بارور در هر تیمار ثبت شد. سطح یک درصد BSA تأثیری بر تحرک اسپرم و باروری آن در منی تازه نداشت، اما 24 ساعت پس از نگهداری منی به حالت مایع، BSA باعث حفظ تحرک (50/71 در مقابل 62/28 درصد) و باروری (44/61 در مقابل 43/34 درصد) اسپرم­ها شد (05/0P<). براساس نتایج حاصل، افزودن BSA به منی رقیق شده، تحرک و باروری اسپرم خروس بومیرا پس از 24 ساعت نگهداری در دمای چهار درجه سلسیوس بهبود بخشید.