تولیدات دامی

چکیده هدف: باروری یک عامل اساسی سودآوری و پایداری شرکت­های پرورش گوسفند و هم‌چنین یک معیار انتخاب ارزشمند در مطالعات اصلاح ژنتیکی است. گوسفند رومانوف از بهترین نژادهای معروف جهان از نظر باروری است. نتایج بسیار خوب در مورد باروری گوسفند رومانوف توجه بسیاری از پرورش‌دهندگان را به خود جلب کرده است. لزوم به‌کارگیری فناوری­های تولیدمثل برای گوسفند رومانوف که در ایران نسبت به تغییرات فصلی کاهش در عملکرد تولیدمثلی نشان داده است، ضروری به‌نظر می­رسد. به‌کارگیری روش‌های صحیح مدیریت در فصل غیرتولیدمثل برای بالابردن صرفه اقتصادی به‌ویژه در نژادهای واردشده به کشور از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه با هدف ارزیابی اثر به‌کارگیری پروتکل­های کوتاه‌مدت هم‌زمان‌سازی فحلی پنج روزه با استفاده از دو برند اسفنج با مقادیر مختلف هورمون eCG بر بازده تولیدمثلی میش‌های رومانوف در فصل غیرتولیدمثلی انجام گرفت. روش پژوهش: در این مطالعه از 90 میش دو تا پنج‌ساله نژاد رومانوف با میانگین وزنی 2/1±8/38 کیلوگرم استفاده شد. میش‌ها به‌مدت 5 روز با اسفنج اسپانجاوت، حاوی 60 میلی‌گرم مدروکسی پروژسترون استات (45 رأس) یا اسفنج فلوروجست، حاوی 40 میلی‌گرم فلوروجستون استات (45 رأس) هم‌زمان­سازی شدند و هنگام اسفنج‌‌برداری، هر کدام از گروه‌ها به سه زیرگروه 15 تایی تقسیم شدند و به‌ترتیب سطوح 300، 450 و 600 واحد بین­المللی هورمون eCG دریافت نمودند. یافته­های پژوهش: اسفنج اسپانجاوت موجب کاهش معنی‌دار ترشحات مخاطی و چسبندگی مهبل در درجات 1 و 2 نسبت به اسفنج فلوروجست شد. درصد باروری، زایش و بره‌زایی در گروه تیمارشده با اسفنج اسپانجاوت همراه با 600 واحد هورمون eCG عملکرد بهتری داشتند (05/0>P)، درحالی‌که درصد دوقلوزایی، سقط و میش‌های قسر تحت تأثیر قرار نگرفتند. بیش‌ترین غلظت پروژسترون سرم خون طی 48 ساعت از خروج اسفنج، مربوط به تیمار اسپانجاوت همراه با 300 واحد eCG بود. در تیمارهای دریافت‌کننده 450 و 600 واحد eCG، سطح هورمون استروژن در زمان‌های 24 و 48 ساعت پس از خروج اسفنج، به‌طور معنی‌داری بالاتر بود. تحلیل سود به هزینه نشان داد که استفاده از اسفنج اسپانجاوت به‌همراه 600 واحد هورمون eCG، بیش‌ترین سوددهی را ‌دنبال دارد. نتیجه­گیری: یافته‌های پژوهش نشان ‌دادند که عملکرد تولیدمثلی تیمار کوتاه‌مدت اسفنج از دو برند مشابه بود. هم‌چنین، تیمارهای دریافت‌کننده 450 و 600  واحد eCG دارای اثراتی مشابه در بهبود باروری بودند. از نظر اقتصادی، به‌کارگیری اسفنج فلوروجست به صرفه‌تر می‌باشد و می‌توان از 450 واحد هورمون به‌همراه این اسفنج برای بالابردن بازده تولید مثلی و سود اقتصادی در گله‌های داشتی استفاده کرد. اما اگر هدف از به‌کارگیری روش‌های هم‌زمان‌سازی فحلی بالابردن نرخ دوقلوزایی باشد، بهترین گزینه اسفنج اسپانجاوت با 600 واحد eCG می‌باشد.

چکیده ژن میوستاتین (MSTN)) نقش مهمی در تنظیم توده عضلانی اسکلتی ایفا می‌کند و مهار ترجمه‌ای این ژن نشان‌دهنده افزایش توده عضلانی است که به‌عنوان "فنوتیپ دو ماهیچه‌ای" شناخته می‌شود. اختلال در بیان ژن MSTN با استفاده از تکنولوژی ویرایش ژنوم CRISPR/Cas9 رشد عضلانی و نرخ رشد را در گونه‌های دام از جمله گوسفند و بز نشان داده است. این پژوهش به‌منظور تولید رویان‌‌های گوسفند ورامینی حامل ژن MSTN  ناک‌اوت شده و بررسی این رویان‌‌ها انجام شد. در مرحله اول، برای طراحی و انتخاب RNA راهنما از نرم‌افزار CRISPOR (http://crispor.tefor.net/) برای غربالگری اولیه استفاده شد. دو RNA راهنما که اگزون یک ژن MSTN را هدف قرار می‌دهند انتخاب شدند. سپس به میزان 50 نانوگرم از مخلوط دو RNA راهنما به‌همراه Cas9 mRNA به‌صورت هم‌زمان به تخمک‌‌ها ریز تزریق شد. از بین 12 رویان تولیدشده پنج رویان مارکر تکنولوژی CRISPR را نشان دادند. نتایج توالی‌یابی نشان داد دو نوع جهش برای RNA راهنما یک و RNA راهنما دو به‌صورت جداگانه یافت شد، اما هر دو نوع از RNA راهنماها به‌صورت هم زمان در هیچ‌یک از رویان‌ها عملکرد نداشتند. درصد برش سلول با سایت Synthego، 83 درصد گزارش شد. توالی نوکلئوتیدی اگزون یک MSTN ثبت‌شده در NCBI با توالی گوسفند ورامینی متفاوت بود. براساس نتایج حاصل، بعد از جهش ایجاد شده در ژن MSTN با سیستم CRISPR/Cas9  توالی اسیدآمینه‌ای رویان‌های ناک‌اوت شده ژن MSTN در مقایسه با توالی اسد آمینه­ای گروه کنترل کد خاتمه را نشان دادند.

چکیده به­منظور بررسی تأثیر ویتامین E و نانولیپوزوم ویتامین E بر بیان ژن STAR در بیضه و ژن TSPO در تخمدان بلدرچین مولد ژاپنی، آزمایشی با استفاده از 864 قطعه بلدرچین به‌مدت 10 هفته در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار، شش تکرار و 24 قطعه بلدرچین مولد (16 ماده و هشت نر) در هر تکرار به انجام رسید. تیمارها از جیره حاوی سطوح مختلف ویتامین E (25، 50 و 100 IU در کیلوگرم جیره) و نانولیپوزم ویتامین E (25، 50 و 100 IU در کیلوگرم جیره) تغذیه کردند. نتایج این پژوهش نشان داد، اثر تیمارهای آزمایشی بر بیان‌ ژن TSPO در تخمدان و ژن‌ STAR در بیضه معنی­دار بوده است (05/0>P). افزودن سطح 50 IU ویتامین E بیان ژن TSPO در تخمدان را نسبت به تیمار شاهد به­طور معنی‌داری افزایش داد (05/0>P). هم‌چنین نتایج نشان داد سطح 25 IU نانولیپوزوم ویتامین E باعث افزایش بیان ژن TSPO در تخمدان شد. این افزایش تفاوت معنی­داری با تیمار شاهد نداشت. استفاده از سطوح ویتامین E و سطوح نانو‌‌‌لیپوزوم ویتامین E باعث کاهش معنی‌دار بیان ژن STAR در بیضه بلدرچین ژاپنی شد (05/0>P). براساس نتایج این مطالعه اضافه­نمودن سطح 25 IU نانولیپوزوم ویتامین E و هم‌چنین سطوح 50 و 100 IU ویتامین E تأثیر زیادی بر بیان ژن TSPO در تخمدان که از ژن‌های مؤثر بر باروری و تولید­ مثل است دارد.  

چکیده هدف از پژوهش حاضر تأثیر انتخاب علیه سندرم آسیت بر صفات مختلف رشد بدن، اندام­های داخلی و پارامترهای خونی در یک لاین مرغ گوشتی بود. بنابراین با طبقه­بندی خانواده‌های مختلف براساس فراوانی بروز آسیت تحت تنش­­سرمایی (جمعیت آزمون)، تعداد 10 خانواده­ حساس و 10 خانواده مقاوم به آسیت انتخاب و مجموعه نتاج دیگری از همان خانواده‌ها (جمعیت تأیید) تحت شرایط نرمال پرورش داده شدند. این رویه در دو نسل مجزا تکرار شد. برای بررسی ارتباط ژنتیکی صفات بین دو جمعیت آزمون و تأیید از آماره همبستگی و برای بررسی معنی­داری تفاوت فراوانی شیوع سندرم آسیت بین خانواده‌های حساس و مقاوم از آزمون کای-­اسکوئر و برای بررسی معنی­داری تفاوت بین صفات مختلف در گروه­های حساس و مقاوم از رویه GLM نرم‌افزار SAS (نسخه 9/1) استفاده شد. همبستگی بین وقوع آسیت در خانواده‌های مختلف در دو شرایط پرورشی نشان داد که خانواده‌هایی که تحت تنش­سرمایی آسیت زیادتری نشان دادند، تحت شرایط نرمال نیز آسیت بیش‌تری داشته­اند. بررسی مقایسه­ای صفات مختلف در گروه­های حساس و مقاوم نشان داد که در خانواده‌های حساس وزن بدن و نرخ رشد و ظرفیت تنفسی پایین­تر و درصد هماتوکریت و فشار جزئی دی­اکسیدکربن خون به‌طور معنی­داری بالاتر از خانواده‌های مقاوم بود (p<0/05). در پژوهش حاضر علاوه بر شناسایی دلایل حساسیت به سندرم آسیت در جوجه­های گوشتی، نشان داده شد که انتخاب علیه این سندرم نه تنها باعث افت رشد در لاین گوشتی مورد مطالعه نمی­شود بلکه موجبات بهبود هم‌زمان صفات رشد و مقاومت به این سندرم در لاین مورد نظر را فراهم می­آورد.

چکیده هدف این پژوهش شناسایی lncRNA­های دخیل در کنترل فعالیت مسیرهای بیولوژیکی مؤثر در بروز اسیدوز بود. به این منظور دو گروه گوساله شامل گروه شاهد (3 گوساله نر سالم) و گروه بیمار (3 گوساله نر مبتلا به اسیدوز) به‌صورت مقایسه­ای مورد مطالعه قرار گرفتند. توالی‌یابی جفتی با استفاده از پلاتفرم illumine Hiseq2500 انجام شد. از نرم‌افزار Hisat2 برای هم‌ترازی خوانش­ها با ژنوم مرجع گاو و بسته نرم‌افزاری StringTie جهت سرهم­بندی رونوشت­ها استفاده شد. با استفاده از توالی‌یابی نسل بعد، 1636 ژن متعلق به lncRNAهای شناخته‌شده بین ژنی شناسایی شد که تغییرات بیان 56 ژن معنی­دار بود (05/0P≤). ژن­های هم­جوار lncRNAهای شناخته‌شده بین ژنی روی ژنوم گاو هلشتاین تعیین شدند. نتایج نشان داد با سطح احتمال 05/0P≤، پنج مسیر بیولوژیکی Apelin signaling pathway، Gap junction، Glucagon signaling pathway، Renin secretion وAGE-RAGE signaling pathway in diabetic complications غنی می‌شوند. آنالیز عملکرد مولکولی این ژن­ها نشان داد دو عملکرد مولکولی شامل gap junction channel activity و phosphatidylinositol phospholipase C activity به‌طور معنی­دار غنی می­شوند. برخی lncRNAها در نمونه­های سالم و اسیدوزی بیان متفاوتی داشتند و کاهش pH به‌عنوان محرکی برای فعال‌شدن برخی مسیرهای بیولوژیکی ترارسانی پیام عمل کرد. براساس نتایج حاصل، lncRNAهایی که تفاوت بیان معنی­دار در گروه کنترل و اسیدوز دارند با مسیرهای مرتبط با سوخت‌وساز انرژی شکمبه و ترارسانی پیام همراه می‌باشند. از lncRNAها می­توان به‌عنوان عامل پیش‌آگاهی‌دهنده اسیدوز و بیومارکر در اصلاح دام استفاده نمود.

چکیده این پژوهش به منظور بررسی چند­شکلی گیرنده­ی یک ژن دوپامین با استفاده از روش PCR-RFLP در مرغ بومی خوزستان انجام شد. به طور تصادفی از 100 قطعه مرغ بومی خوزستان خون گیری شد وDNA نمونه‏ها با استفاده از روش نمکی استخراج شد. واکنش زنجیره‏ای پلیمراز برای تکثیر قطعه 283 جفت باز(گیرنده­ی یک) ژن دوپامین به کمک آغازگرهای اختصاصی انجام و قطعه تکثیر شده به‏ وسیله آنزیم برشیCfrI هضم شد. فراوانی‏ آلل‏های G و Aبه ترتیب 39/0 و 61/0 و فراوانی ژنوتیپ‏های AA، GGو AG به ترتیب 40/0، 18/0 و 42/0بود. بر اساس نتایج آزمون مربع کای فراوانی ژنوتیپ‏ها در این جایگاه ژنی در حالت تعادل هاردی-وینبرگ نبودند. با تعیین توالی دو جهش در بازهای 123 و 198، (به ترتیب از نوع A به G و C به T) مشاهده شد. نتایج حاصل از توالی یابی مشخص کرد که آنزیم برشی CfrI ، به درستی جهش­ها را شناسایی می­کند.

چکیده پارامترهای ژنتیکی مستقیم و مادری در مرغ‏های بومی استان فارس با روش آماری بیزی، صفات وزن بدن در یک‏روزگی، 8‏هفتگی، 12هفتگی، سن بلوغ جنسی، تعداد تخم‏مرغ تولیدی، و میانگین وزن تخم‏مرغ‏ها در 28، 30 و 32هفتگی برآورد شد. برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات گوناگون با هر شش مدل حیوانی و نرم‏افزار MTGSAM انجام شد. بهترین مدل با معیار اطلاعات آکائیک (AIC) محاسبه شد. وراثت‏پذیری مستقیم وزن بدن در یک‏روزگی، 8‏هفتگی، 12هفتگی، سن بلوغ جنسی، تعداد تخم‏مرغ تولیدی، و میانگین وزن تخم‏مرغ‏ها براساس بهترین مدل به‌ترتیب 36/0، 33/0، 30/0، 48/0، 26/0 و 25/0 بود. اثر ژنتیکی مادری برای صفات سن بلوغ جنسی، تعداد تخم‏مرغ تولیدی، و میانگین وزن تخم‏مرغ معنی‏دار (05/0>P) بود و نسبت واریانس محیط‌ـ‌دائمی مادری به واریانس فنوتیپی از 01/0 (تعداد و میانگین وزن تخم‏مرغ) تا 39/0 (وزن یک‏روزگی) متفاوت بود. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که روش بیزی با درنظرگرفتن تمام عوامل مؤثر مدل‏های پیچیده‏تر را به‌عنوان مدل مناسب انتخاب می‏کند.

چکیده هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی چندشکلی ژن BMP15 که در کنترل شرح و بسط فولیکول در تخمدان، نرخ تخمک‏گذاری، و باروری نقش حیاتی دارد، است. نمونه‌های خون از 91 بز نجدی مربوط به سه موقعیت جغرافیایی شمال غربی، جنوب شرقی، و مرکز استان خوزستان به‌طور تصادفی انتخاب شدند. بعد از استخراج DNA، تکثیر قطعۀ 235 جفت بازی از اگزون دو ژن BMP15 با استفاده از یک جفت آغازگر اختصاصی انجام شد و قطعات مورد نظر توالی‏یابی شدند. سپس رابطۀ بین ژن مذکور و صفت چندقلوزایی با نرم‏افزار آماری SAS بررسی شد. نتایج حاصل از توالی‏یابی با نرم‏افزار Vector NTI، سه جهش در باز 529 از نوع T به G و در باز 530 از نوع C به G و در باز 576 از نوع T به C را مشخص کرد. همچنین بیشترین میانگین چندقلوزایی مربوط به الگوی AA بود. به‏طورکلی، جهش‏های نقطه‏ای یافت‌شده در ژن مورد بررسی، بر نرخ تخمک‏گذاری در بز مؤثر است. ازاین رو امید است با انتخاب براساس نشانگر بتوان صفت مطلوب چندقلوزایی را در جمعیت بز نجدی افزایش داد.