تولیدات دامی

چکیده به‌منظوراثر مکمل گلایسینات عناصر کم‌مصرف روی، مس، آهن و منگنز بر رشد و فراسنجه­های خونی گوساله‌های شیرخوار با استفاده از تعداد 20 رأس گوساله یک­روزه هلشتاین در غالب طرح کاملاً تصادفی به دو گروه (ده راس در هر گروه) تقسیم و تا زمان شیرگیری (63 روزگی) موردمطالعه  بررسی شد. طی دوره آزمایش، گوساله‌های شاهد شیر و جیره آغازین بدون مکمل‌سازی مواد معدنی کم‌مصرف و گوساله‌های گروه تیمار، شیر مکمل‌سازی شده با ppm 6 روی،  ppm 5/1 مس،  ppm 15 آهن و ppm6 منگنز و هم‌چنین جیره آغازین پایه به­همراه  ppm40 روی، ppm 10 مس، ppm 100 آهن و ppm40 منگنز به­شکل کیلاته گلایسین تا زمان شیرگیری دریافت کردند. مصرف خوراک به­صورت روزانه و وزن­ به­صورت هفتگی اندازه‌گیری شد. نمونه­های خون در روزهای صفر، 21، 42 و 63 جمع‌آوری شدند. گوساله‌های گروه تیمار غلظت سرمی آلبومین، گلوکز و لیپوپروتئین­های با چگالی بالاتر و غلظت لیپوپروتئین­های با چگالی پایین کم‌تری نسبت به گروه شاهد داشتند (05/0P<). طول استخوان کارپوس در گوساله‌های گروه تیمار نسبت به گروه شاهد افزایش یافت (05/0P<). هم‌چنین در گوساله‌های دریافت‌کننده مکمل گلایسینات عناصر کم‌مصرف غلظت سرمی عنصر روی نسبت به گروه شاهد به بیش‌تر بود (05/0P=). با این­حال، مکمل آلی عناصر کم‌مصرف تأثیر معنی­داری بر عملکرد رشد و غلظت آنزیم­های آلکالین فسفاتاز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز و لاکتات دهیدروژناز سرم نداشت. براساس نتایج حاصل مکمل‌سازی عناصر موردمطالعه به شکل کیلاته گلایسین سبب بهبود برخی فراسنجه­های خونی مرتبط با التهاب نظیر آلبومین و لیپوپروتئین­های با چگالی پایین و لیپوپروتئین­های با چگالی بالا و فراسنجه­های مرتبط با سوخت‌وساز انرژی مانند گلوکز سرم گوساله‌های شیرخوار شد، اما بر عملکرد رشد گوساله‌های شیرخوار اثر معنی­داری نداشت.

چکیده اثر مصرف جیره­های حاوی منابع مختلف چربی بر تولید و ترکیب شیر و ریخت‌شناسی غده پستان 40 رأس بز سانن شکم اول از دو ماه آخر آبستنی تا 12 هفته پس از زایش، موردمطالعه قرار گرفت. بزها براساس میانگین وزن زنده اولیه به چهار گروه 10 رأسی تقسیم و به یکی از چهار جیره­ آزمایشی اختصاص یافتند. جیره­ها شامل جیره بدون چربی، جیره حاوی چربی اشباع، جیره حاوی دانه سویا و جیره حاوی دانه بزرک بودند. نتایج این مطالعه نشان داد در کل دوره، تولید شیر در بزهای تغذیه‌شده با جیره حاوی دانه بزرک بیش‌تر از بزهای تغذیه‌شده با جیره بدون چربی یا حاوی چربی اشباع بود (0/05>P). میانگین تولید شیر روزانه در بزهای تغذیه‌شده با جیره حاوی دانه بزرک در هفته­های اول، دوم، سوم، پنجم، دهم و دوازدهم شیردهی نسبت به بزهای تغذیه‌شده با جیره بدون چربی یا حاوی چربی اشباع بالاتر بود (0/05>P). درصد پروتئین، لاکتوز، مواد جامد بدون چربی و مواد جامد شیر در بزهای تغذیه‌شده با جیره بدون چربی بالاتر از سایر گروه­ها بود (0/05>P). درصد نسبت چربی به پروتئین در بزهای تغذیه‌شده با جیره حاوی چربی­های غیراشباع بالاتر از سایر گروه­ها بود (0/05>P). مصرف جیره حاوی چربی­های غیراشباع موجب بهبود در حجم، محیط و اندازه­ کارتیه­های پستان شد (0/05>P). در مجموع، استفاده از مکمل­های چربی غنی از اسیدهای چرب غیراشباع مانند دانه سویا یا دانه بزرک در جیره پیش از زایش و اوایل شیردهی، عملکرد شیردهی را در بزهای سانن شکم اول بهبود می­بخشد.

چکیده به‌منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف خوراک گلوتن ذرت بر عملکرد، پاسخ های ایمنی، ریخت شناسی روده و برخی فراسنجه های بیوشیمیایی سرم خون جوجه های گوشتی، آزمایشی با استفاده از 500 قطعه جوجه خروس گوشتی سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار، پنج تکرار و 25 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح صفر (شاهد)، 2/5، پنج و 7/5 درصد خوراک گلوتن ذرت در جیره بودند که از سن 15 تا 42 روزگی در اختیار جوجه های گوشتی قرار گرفتند. نتایج این آزمایش نشان دادند که استفاده از خوراک گلوتن ذرت تا سطح 7/5 درصد جیره، تأثیر معنی داری بر میانگین افزایش وزن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی پرندگان نسبت به تیمار شاهد نداشت. همچنین شاخص های ریخت شناسی ژئوژنوم و فراسنجه های بیوشیمیایی خون شامل غلظت تری گلیسرید، کلسترول، آلبومین، فسفر و آلکالین فسفاتاز، درصد ماندگاری، شاخص اروپایی جوجه گوشتی و هزینه خوراک مصرفی به ازای هر کیلوگرم افزایش وزن، تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. تیتر آنتی بادی در پاسخ به تزریق گلبول قرمز گوسفندی (SRBC) در تیمار حاوی 2/5 درصد خوراک گلوتن ذرت بالاتر از سایر تیمارها بود (0.05>P). با توجه به نتایج حاصل، می توان از خوراک گلوتن ذرت تا سطح 7/5 درصد در جیره دوره رشد و پایانی (سن 15 تا 42 روزگی) جوجه های گوشتی بدون تأثیر منفی بر عملکرد، استفاده کرد.