تولیدات دامی

چکیده به‌منظور بررسی تأثیر اسانس مرزه و زنیان بر عملکرد و کیفیت تخم‌مرغ‌های تولیدی در مرغ‌های چالش‌یافته با سالمونلا انتریتیدیس، تعداد 100 قطعه مرغ تخم‌گذار سویه های-لاین W-36 با سن 44 هفتگی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی به مدت 13 هفته مورد مطالعه قرار گرفتند. تیمارها عبارت بودند از: شاهد منفی، شاهد مثبت، پادزیست: 0/15گرم اکسی‌وت در هر کیلوگرم جیره پایه، اسانس مرزه، و اسانس زنیان: هر یک به مقدار یک گرم در هر کیلوگرم جیره پایه. تمامی گروه‌های آزمایشی به جز شاهد منفی در هفته نهم با یک میلی‌لیتر محلول سوسپانسیون حاوی CFU 1Χ10⁷ باکتری سالمونلا انتریتیدیس به روش گاواژ دهانی چالش داده شدند. شاخص‌های کمّی در پایان هر هفته و شاخص‌های کیفی، قبل و بعد از چالش مورد ارزیابی قرار گرفتند. چالش با سالمونلا انتریتیدیس بر عملکرد مرغان تخم‌گذار و کیفیت تخم‌‌ها تاثیر معنی‌داری نداشت. پیش از چالش، پادزیست و اسانس دو گیاه دارویی، مصرف خوراک و وزن تخم‌مرغ را در مقایسه با گروه شاهد کاهش دادند و پس از چالش، موجب کاهش مصرف خوراک و ضریب‌تبدیل غذایی شدند (p <0.05). در دوره قبل از چالش هر سه تیمار و به‌خصوص اسانس گیاه زنیان، واحد هاو سفیده را کاهش دادند (p <0.05). پس از چالش، اسانس مرزه موجب کاهش میزان کلسترول زرده شد و اسانس هر دو گیاه دارویی موجب کاهش میزان اکسیداسیون چربی‌های زرده، در هر دو دوره قبل و بعد از چالش شدند (p <0.05). نتایج این مطالعه نشان داد که اسانس دو گیاه دارویی با کاهش میزان کلسترول و مالون‌دی‌آلدهید زرده، کیفیت تخم‌های تولیدی را افزایش می‌دهند.

چکیده اثر پری‌‌بیوتیک و عصارۀ سه گیاه دارویی بابونه، پونه و مرزنجوش بر عملکرد، ریخت‌شناسی روده و برخی فراسنجه‌های خونی مرغ‌‌های تخم‌‌گذار در اواخر دوره تولید، با استفاده از 60 قطعه مرغِ تخم‌‌گذار سویه تترا-اس‌ال قهوه‌ای با سن 80 هفتگی، در یک طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار، چهار تکرار و تعداد سه قطعه پرنده در هر تکرار به مدت هشت هفته بررسی شد. پری‌‌بیوتیک به مقدار نیم گرم در هر کیلوگرم خوراک و عصاره‌‌های گیاهان دارویی به نسبت یک به 1000 به آب آشامیدنی پرندگان اضافه شدند. شاخص‌های کمّی در پایان هر هفته و شاخص‌های کیفی در هفته‌‌ آخر دوره آزمایش، اندازه‌‌گیری شدند. در پایان آزمایش در هر واحد آزمایشی، از یک پرنده خون‌گیری شد و به‌منظور بررسی جمعیت باکتریایی و ریخت‌شناسیِ روده، پرندگان کشتار شدند. اثر تیمارهای آزمایشی بر کمیت و کیفیت تخم‌‌های تولیدی معنی‌دار نبود. کلسترول خون و کلسترول زرده در پرندگانی که عصارۀ بابونه دریافت کردند کمتر از سایر گروه‌های آزمایشی بود (0/05>P ). جمعیت ای‌کلای و کلی‌فرم‌ها در روده پرندگانی که عصارۀ مرزنجوش دریافت کردند از سایر تیمارها کمتر بود (0/05>P ). تیمار پری‌بیوتیک موجب افزایش ارتفاع پرزها در دودنوم و ایلئوم شد و عصاره مرزنجوش ارتفاع پرزها را در ایلئوم افزایش داد (0/05>P ). بر اساس نتایج حاصل، استفاده از عصاره گیاه بابونه می‌تواند میزان کلسترول زرده تخم‌مرغ را کاهش دهد، و مصرف پری‌بیوتیک و عصاره گیاه مرزنجوش موجب بهبود فلور میکروبی و ریخت‌شناسی روده در مرغ‌های تخم‌گذار می‌‌شود.

چکیده این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیرات سطوح متفاوت گیاه کاسنی و مس بر عملکرد و کلسترول زرده در مرغ‏های تخم‏گذار انجام شد. تعداد 324 قطعه مرغ تخم‏گذار سویه‏های لاین  w-36از 38 تا 50 هفتگی در قالب طرح بلوک‏های کاملاً تصادفی با نه تیمار، سه تکرار، و 12 قطعه در هر تکرار به‌مدت 12 هفته بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد، چهار سطح سولفات مس (150، 200، 250، و 300 میلی‏گرم در کیلوگرم جیرۀ غذایی) و چهار سطح کاسنی (15، 20، 25، و 30 درصد جیرۀ غذایی) بود. نتایج نشان داد که میانگین کلسترول سرم و زردۀ تخم‌مرغ در تیمارهای مس و کاسنی از تیمار شاهد کمتر بود (05/0P<). در تیمار 300 میلی‏گرم مس، کلسترول سرم و زردۀ تخم‏مرغ کمتر بود (05/0P<)، ولی وزن تخم‌مرغ و درصد تولید در مقایسه با شاهد کمتر و ضریب تبدیل غذا بیشتر بود (05/0P<). درصد تولید در تیمار 25 و 30 درصد کاسنی در مقایسه با تیمار شاهد کمتر بود (05/0P<). در تیمارهای سطوح گوناگون کاسنی، رنگ زرده در مقایسه با تیمار شاهد و مس بیشتر بود (05/0P<). با‌توجه به نتایج تحقیق حاضر، مقادیر 150 میلی‏گرم مس در کیلوگرم جیره یا 15 درصد کاسنی در جیره برای کاهش کلسترول زردۀ تخم‏مرغ توجیه‌پذیر است.

چکیده این مطالعه به منظور بررسی اثر ضدعفونی کننده های مختلف خوراک بر عملکرد، فلور میکروبی روده و کلسترول تخم مرغ با استفاده از 108 قطعه مرغ تخم گذار از سن 24 تا 36 هفتگی انجام شد. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با پنج تیمار و سه تکرار انجام شد. گروه‌های آزمایشی عبارت بودند از: جیره پایه (شاهد) و جیره پایه مکمل شده با یکی از افزودنی های نانوسیلور در خوراک (ppm 15)، فورمایسین (ppm 200)، فرمالین (ppm 200) و نانوسیلور در آب آشامیدنی (ppm 5/7). هیچ تفاوت معنی داری بین گروه های آزمایشی از نظر درصد تولید و وزن تخم مرغ وجود نداشت. مصرف فورمایسین بالاترین وزن توده تخم مرغ را موجب شد (05/0>P). بین دو روش استفاده از نانوسیلور، تفاوت معنی داری از نظر درصد تولید، وزن تخم مرغ و وزن توده تخم مرغ مشاهده نشد. باکتری های اسیدلاکتیک در سکوم تحت تأثیر نانوسیلور و فرمالین درمقایسه با گروه‌های شاهد و فورمایسین افزایش یافت (01/0>P). همه افزودنی های مورد آزمایش درمقایسه با شاهد، باکتری های گرم منفی ایلئوم را کاهش دادند (01/0>P). افزودن فورمایسین به جیره و نانوسیلور در آب موجب افزایش کلسترول زرده شد (01/0‌< P). نتایج نشان داد که افزودن فرمالین و نانوسیلور به خوراک مرغ های تخم گذار، موجب کاهش بار میکروبی دستگاه گوارش و بهبود تولید می شود.