نویسنده = درخشنده رحیمی

اثر بیوچار پسماند‌تر شهری، پروبیوتیک و زئولیت بر عملکرد، متابولیت‌های خونی و مورفولوژی روده جوجه‌های گوشتی تحت تنش سرمایی

دوره 25، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 325-341

https://doi.org/10.22059/jap.2023.355864.623734

شکوفه حسنوند، علی خطیب جو، حسن شیرزادی، یحیی محمدی، محمد امیر کریمی ترشیزی، درخشنده رحیمی

چکیده در پژوهش حاضر اثر بیوچار پسماند زباله تر بر عملکرد، متابولیت‌های خونی و مورفولوژی روده جوجه‌های گوشتی تحت تنش سرمایی با تخصیص 350 قطعه جوجه گوشتی راس-308 (یک‌روزه، مخلوط دو جنس) در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار، پنج تکرار و 10 جوجه در هر تکرار در دو سالن مجزا (سرد و دمای توصیه‌شده) بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1- شاهد مثبت (جیره پایه؛ دمای توصیه شده)، 2- شاهد منفی (جیره پایه؛ تنش سرمایی)، 3 تا 5- به ترتیب شاهد منفی به‌همراه 0/5، 0/75 و یک درصد بیوچار پسماند تر، 6- شاهد منفی به‌همراه 0/02 درصد پروبیوتیک اکوباکتو-پی (Ecobacto-P) و 7- شاهد منفی به‌همراه یک درصد زئولیت بودند. در گروه‌های تنش سرمایی، از هفت روزگی تا انتهای آزمایش (42 روزگی) دمای سالن به 17 درجه سانتی‌گراد کاهش داده شد. تنش سرمایی منجر به کاهش خوراک مصرفی و وزن بدن، درصد لاشه و چربی حفره بطنی، غلظت تری‌گلیسرید و فعالیت آسپارتات آمینوترانسفراز و گلوتامات ترانس‌آمیناز و عرض پرز ژوژنوم و ایلئوم شد درحالی‌که تلفات کل و آسیتی، طول پرز و نسبت طول پرز به عمق کریپت ژوژنوم و ایلئوم را افزایش داد (p<0/05). افزودن یک و 0/5 درصد بیوچار و پروبیوتیک سبب افزایش وزن بدن، طول و سطح مقطع پرز ژوژنوم و ایلئوم و کاهش ضریب تبدیل خوراک نسبت به گروه شاهد پرورش یافته در شرایط تنش سرمایی شدند. به‌طور کلی، افزودن بیوچار و پروبیوتیک گرچه منجر به بهبود عملکرد و مورفولوژی روده شدند، اما اثرات منفی تنش سرمایی را کاملاً جبران نکردند.

اثرات استفاده از اسانس مرزه، پودر سیر و برگ شبدر در جیره بر عملکرد، فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون و پایداری اکسیداتیو گوشت جوجه‌های گوشتی

دوره 22، شماره 1، بهار 1399، صفحه 117-128

https://doi.org/10.22059/jap.2020.290739.623451

درخشنده رحیمی، حسین منصوری یاراحمدی، اکبر یعقوبفر، جعفر فخرائی

چکیده ای نمطالعه بمنظور بررسی اثرات استفاده از اسانس مرزه، پودر سیر و برگ شبدر در جیره بر عملکرد، فراسنجه های بیوشیمیایی خون و پایداری اکسیداتیو گوشت با استفاده از تعداد قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 (مخلوط دو جنس)، در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار، چهار تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: جیره شاهد (بدون افزودنی)، جیره‌های حاوی سطوح 400 و 500 میلی‌گرم در کیلوگرم اسانس مرزه، جیره‌های حاوی سطوح دو و چهار درصد پودر سیر و جیره‌های حاوی سطوح پنج و 10درصد پودر برگ شبدر بودند. نتایج تحقیق نشان داد، در کل دوره پرورش، افزایش وزن پرندگانی  با جیره‌های حاوی اسانس مرزه خوزستانی، پودر سیر و پودر برگ شبدر تغذیه شدند کمتر از پرندگان شاهد بود (p<0/05).اثر تیمارهای آزمایشی بر غلظت سرمی هورمون های تیروئیدی (T3 و T4)، کلسترول، تری گلیسیرید، HDL و LDL و درصد ماده خشک و پروتئین خام گوشت سینه معنی دار نبود. هم چنین با توجه به زمان های متفاوت نگهداری گوشت سینه در فریزر ( صفر، 24 و 48 ساعت)، اثر تیمارهای آزمایشی برر میزان مالون دی آلدهید و ازت آزاد در 24 و 48 ساعت بعد فریز کردن معنی دار نبود. با توجه به نتایج حاصل استفاده از اسانس مرزه، پودر سیر و برگ شبدر در سطوح مورد مطالعه در این پژوهش تاثیری بر عملکرد و پایداری گوشت سینه ندارد. ارزیابی ترکیبات موثره و فعال این مواد خوراکی و حصول اطمینان از ویژگی های آن ها بر پایداری اکسیداتیو گوشت مستلزم مطالعات بیش تری است.