نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• علی اسدی ¹
• علی کیانی ²
• ایوب عزیزی ³
• علی فروهرمهر ⁴
• امیر فدایی فر ⁵

¹ گروه علوم دامی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. رایانامه: asadi.al@lu.ac.ir

² نویسندۀ مسئول، گروه علوم دامی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. رایانامه: kiani.a@lu.ac.ir

³ گروه علوم دامی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. رایانامه: azizi.ay@lu.ac.ir

⁴ گروه علوم دامی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. رایانامه: forouharmehr.a@lu.ac.ir

⁵ گروه علوم دامی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. رایانامه: fadayifar.a@lu.ac.ir

چکیده

هدف: کنجالۀ سویا پرمصرف‌ترین منبع پروتئین در تغذیۀ نشخوارکنندگان است. تجزیه­پذیری پروتئین کنجالۀ سویا در شکمبه نسبتاً زیاد (بین 45-70 درصد) است و از لحاظ اسید آمینه متیونین کمبود دارد. این ویژگی‌ها نه‌تنها بازدهی استفاده از نیتروژن جیره را کاهش می­دهد، بلکه به‌دلیل افزایش میزان دفع نیتروژن از طریق ادرار، مشکلات زیست‌محیطی ایجاد می­کند. علاوه بر این، مشکلات مربوط به تأمین کنجاله سویا در بازار علاقه به استفاده از جایگزین­های مناسب را افزایش داده است. مواد خوراکی مانند گلوتن­ذرت و پودر ماهی به‌عنوان منابع پروتئینی در مقایسه با کنجالۀ سویا از بخش پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه و متیونین و لایزین بیش‌تری برخوردار هستندز انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر جایگزینی بخشی از کنجالۀ ­سویا با کنجالۀ گلوتن ذرت و پودر ماهی بر عملکرد، ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و الگوی اسیدهای­چرب گوشت بره‌های نر پرواری بود.
روش‌ پژوهش: از 21 رأس برۀ نر نژاد لری- بختیاری (سن  15±120 روز، وزن اولیۀ 5/2±33 کیلوگرم) در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه گروه آزمایشی (هفت بره در هر گروه) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1- 13درصد کنجالۀ سویا، 2- پنج درصد کنجالۀ سویا+ 5/3 درصد گلوتن ذرت و 3- پنج درصد کنجالۀ سویا+دو درصد گلوتن ­ذرت+ دو درصد پودر ماهی بودند. بره‌ها به‌صورت انفرادی به‌مدت 75 روز (15 روز عادت‌پذیری) تغذیه شدند. نسبت پروتئین قابل‌تجزیه (63 درصد) به پروتئین غیرقابل­تجزیه در شکمبه (37 درصد) برای همۀ جیره‌ها یکسان بود. مقدار مصرف خوراک، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی محاسبه شد. در انتهای دورۀ آزمایش بره‌ها کشتار شدند و صفات فیزیکوشیمیایی (اسیدیته و ظرفیت نگهداری آب، میزان افت پخت و نیروی برشی گوشت) و الگوی اسیدهای­چرب گوشت تعیین شد.
یافته‌ها: میزان مادۀ خشک مصرفی تحت تأثیر جایگزینی کنجالۀ ­­­­سویا با گلوتن ذرت و پودر ماهی قرار نگرفت.  بره‌هایی که با جیرۀ حاوی مخلوط سه منبع پروتئین (کنجالۀ سویا+ گلوتن ذرت+ پودر ماهی) تغذیه شدند، در مقایسه با سایر بره‌ها دارای افزایش وزن روزانه بیش‌تر و ضریب تبدیل خوراک کم‌تری بودند (05/0>P). درصد رطوبت، چربی و مواد معدنی گوشت بره‌ها تحت تأثیر جایگزینی کنجالۀ سویا با گلوتن­ ذرت و پودر ماهی قرار نگرفت. جایگزینی بخشی از کنجالۀ سویا با گلوتن ذرت و پودر ماهی سبب کاهش درصد پروتئین گوشت بره‌ها شد (05/0>P). صفات فیزیکوشیمیایی گوشت بره‌ها تحت تأثیر جایگزینی کنجالۀ سویا با گلوت ذرت و پودر ماهی قرار نگرفت. غلظت اسیدهای­چرب گوشت (درصد از کل اسیدهای­چرب) بره‌ها تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت اما درصد اسید آراشیدیک (C20:0) و اسید دوکوزاهگزائنوئیک (C22:6) گوشت بره‌هایی که از جیرۀ حاوی گلوتن­ذرت+ پودر ماهی تغذیه‌شده بودند، در مقایسه با بره‌های تغذیه‌شده با کنجالۀ­ سویا به‌طور معنی­داری بیش‌تر بود.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که جایگزینی بخشی ازکنجالۀ ­سویا با مخلوطی از گلوتن ­ذرت و پودر ماهی باعث بهبود عملکرد رشد شد، ولی تأثیری بر صفات فیزیکوشیمیایی و الگوی اسیدهای­چرب گوشت بره‌های پرواری نداشت.

کلیدواژه‌ها

• اسیدهای‌چرب گوشت
• برۀ پرواری
• پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه
• صفات فیزیکوشیمیایی گوشت
• کنجاله سویا

عنوان مقاله [English]

The effect of replacing part of soybean meal with corn gluten and fishmeal on performance, physico-chemical properties and fatty acid profile of meat in fattening male lambs

نویسندگان [English]

• Ali Asadi ¹
• Ali Kiani ²
• Ayoub Azizi ³
• Ali Forouharmehr ⁴
• Amir Fadayifar ⁵

¹ Department of Animal Science, Lorestan University, Khorramabad, Iran. E-mail: asadi.al@lu.ac.ir

² Corresponding Author, Department of Animal Science, Lorestan University, Khorramabad, Iran. E-mail: kiani.a@lu.ac.ir

³ Department of Animal Science, Lorestan University, Khorramabad, Iran. E-mail: azizi.ay@lu.ac.ir

⁴ Department of Animal Science, Lorestan University, Khorramabad, Iran. E-mail: forouharmehr.a@lu.ac.ir

⁵ Department of Animal Science, Lorestan University, Khorramabad, Iran. E-mail: fadayifar.a@lu.ac.ir

چکیده [English]

Objective: Soybean meal is the most commonly fed protein source in ruminant nutrition. Soybean meal protein has moderate ruminal degradability (45-70%) and is deficient in  methionine,. which negatively impacts  the efficiency of nitrogen utilization in the diet and the environmental impact  of excess nitrogen in the urine. This combination of problems, plus market shortages, has spurred the search for suitable replacements for soybean meal. Alternative protein sources such as corn gluten meal and fish meal have a higher rumen-undegradable protein fraction and greater methionine and lysine content than soybean meal. The aim of the present study was to assess the effects of replacing soybean meal partially by corn gluten meal and fish meal on performance, physicochemical characteristics (pH and water-holding capacity, cooking loss) and fatty acid profile of meat in fattening male lambs.
Method: A completely randomized design was used to study the effect of three experimental treatments (7 lambs per treatment on feed intake, daily weight gain, and feed conversion ratio (FCR) of 21 male Lori-Bakhtiari lambs (age: 120±15 days, initial weight: 33±2.5 kg) fed individually for 75 days (including a 15-day adaptation period)  with diets containing 13% soybean meal, 5% soybean meal + 3.5% corn gluten meal, or 5% soybean meal + 2% corn gluten meal + 2% fish meal. All diets had aratio of rumen-degradable protein (63%) to rumen-undegradable protein (37%). After slaughter,the physicochemical characteristics and fatty acid profile of the meat were determined.
Results: There was no effect of replacing soybean meal with corn gluten and fish meal ondry matter intake. The final weightm daily weight gain  and FCR were all significantly better (P<0.05) for lambs fed a diet containing a mixture of three protein sources (soybean meal+corn gluten+fish meal) compared to other lambs.. Replacing of soybean meal with corn gluten and fish meal did not affect the moisture, fat, and mineral percentages of the lamb meat, but it decreased  the protein percentage of the lamb meat (P< 0.05). The physicochemical characteristics of the lamb meat were also not affected by the replacement of soybean meal with corn gluten and fish meal. Generally, partial replacement of soybean meal by corn gluten and fish meal did not significantly affect the concentration of fatty acids in the meat (as a percentage of total fatty acids) in male lambs, but, the percentages of arachidic acid (C20:0) and docosahexaenoic acid (C22:6) were higher in the meat of lambs fed a diet containing corn gluten + fish meal compared to those fed soybean meal (P<0.05). 
Conclusion: Results of the present study revealed that replacing soybean meal with a mixture of corn gluten and fish meal improved growth performance without  affecting the physicochemical characteristics  and the fatty acid profile of the meat in fattening lambs.

کلیدواژه‌ها [English]

• Fattening lamb
• Meat fatty acids
• Rumen Undegradable Protein
• Physicochemical properties of meat