دانشگاه تهران، دانشکده فناوری کشاورزی ابوریحان تولیدات دامی 2008-6776 28 2 2026 06 22 Determination of the optimal arginine level in Japanese quail diets to improve growth performance and carcass yield تعیین سطح بهینه آرژنین در جیره غذایی بلدرچین‌های ژاپنی برای بهبود عملکرد رشد و بازده لاشه 233 246 104881 10.22059/jap.2025.398291.623857 FA علی رضا قیاسوند گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: a.r.gh535@gmail.com 0009-0001-1595-5075 حسن شیرزادی نویسنده مسئول، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: h.shirzadi@ilam.ac.ir 0000-0003-0524-5392 حسینعلی قاسمی نویسنده مسئول، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران. رایانامه: h-ghasemi@araku.ac.ir 0000-0003-4616-7597 کامران طاهرپور گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: k.taherpour@ilam.ac.ir 0000-0001-6830-7904 شکوفه حسنوند گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: shokufe.hasanvand@gmail.com 0000-0002-8227-0404 علی خطیب جو گروه علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران. رایانامه: a.khatibjoo@gmail.com 0000-0002-9214-8146 Journal Article 2025 07 09 <strong>Objective:</strong> The aim of this study was to determine the optimal arginine level in the diet of Japanese quails (<em>Coturnix coturnix japonica</em>) and to evaluate its effect on growth performance, feed efficiency, and carcass yield using broken-line and quadratic regression models. <strong>Method:</strong> 600 twenty-one-day-old Japanese quail chicks were randomly assigned to five treatments with digestible arginine levels of 0.75%, 1.00%, 1.25%, 1.50%, and 1.75%, with six replicates per treatment and 20 quails per replicate. The experimental diets were similar in all essential nutrients except for arginine. The experiment was conducted from day 21 to day 35, and during the experimental period, the effects of different arginine levels on body weight (BW) gain, feed efficiency, carcass yield, and the chemical composition of breast and thigh meat were measured. <strong>Results:</strong> Results indicated that arginine affected BWG and feed efficiency (<em>P</em><0.05) of the quails, with the 1.25% arginine treatment being significantly different than the 0.75% and 1.00% treatments and having no difference with the 1.50% treatment (<em>P</em><0.05). No treatment effect was observed for feed intake, suggesting that greater arginine levels improved the efficiency of feed utilization due to increased BW gain. Arginine requirement was estimated using both broken-line linear and quadratic regression models, with the broken-line linear model with a single slope identifying breakpoints at 1.15% for BW gain and 1.21% for feed efficiency, whereas the quadratic broken-line model predicted breakpoints at 1.30% and 1.29%, respectively. The quadratic regression model predicted that the highest BW gain occurred at 1.37% arginine and the highest occurred at 1.36% arginine. For carcass yield, the 1.25% arginine treatment yielded the highest carcass yield on day 35, which was significantly different than the 0.75% and 1.75% treatments. Both broken-line and quadratic regression models suggested that the optimal level for carcass yield was 1.12% and 1.26% and 1.32% arginine, respectively. <strong>Conclusions:</strong> The results of this study indicate that broken-line linear and quadratic regression models can be used to accurately estimate the arginine requirement in the diet of Japanese quails, and the optimal arginine level for improving growth performance and carcass yield in Japanese quails was found to be within the range of 1.15% to 1.37%, whichcan serve as a reference for improving dietary formulations in the quail farming industry and lowering feed costs. <strong>هدف:</strong> هدف این مطالعه تعیین سطح بهینه آرژنین در جیره غذایی بلدرچین‌های ژاپنی (<em>Coturnix coturnix japonica</em>) و ارزیابی تأثیر آن بر عملکرد رشد، بازده خوراک و بازده لاشه با استفاده از مدل‌های رگرسیونی broken-line و درجه دوم بود. <strong>روش پژوهش:</strong> برای این منظور، تعداد 600 قطعه جوجه بلدرچین در سن 21 روزگی به پنج تیمار مختلف با سطوح 75/0، 00/1، 25/1، 50/1 و 75/1 درصد آرژنین قابل‌هضم تقسیم شدند. برای هر تیمار  شش تکرار و برای هر تکرار 20 قطعه بلدرچین در نظر گرفته شد. جیره‌های آزمایشی از نظر تمامی مواد مغذی ضروری به‌جز آرژنین مشابه بودند. آزمایش از روز 21 تا 35 ادامه یافت و در طول دوره آزمایشی فراسنجه‌های مختلف عملکردی شامل افزایش وزن بدن، بازده خوراک و بازده لاشه اندازه‌گیری شدند. علاوه بر این، تأثیر سطوح مختلف آرژنین بر ترکیب شیمیایی گوشت سینه و ران نیز بررسی شد. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که افزایش سطوح آرژنین تأثیر معنی‌داری بر افزایش وزن بدن و بازده خوراک در بلدرچین‌ها داشت، به‌ویژه تیمار 25/1 درصد آرژنین بیش‌ترین میزان افزایش وزن بدن و بازده خوراک را در مقایسه با سایر تیمارها نشان داد. این تیمار اختلاف معنی‌داری با تیمارهای 75/0 و 00/1 درصد آرژنین داشت، اما در مقایسه با تیمار 50/1 درصد آرژنین تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. در خصوص مصرف خوراک، هیچ تغییر معنی‌داری بین تیمارها مشاهده نشد که نشان‌دهنده بهبود کارایی استفاده از خوراک در تیمارهای با سطوح بیش‌تر آرژنین ناشی از افزایش وزن بود. برای تخمین سطح نیاز به آرژنین در جیره، مدل‌های رگرسیونی broken-line خطی و درجه دوم به‌کار گرفته شدند. مدلbroken-line  خطی با شیب یکسان، نقطه شکست را در 15/1 درصد برای افزایش وزن بدن و 21/1 درصد برای بازده خوراک شناسایی کرد. هم‌چنین، مدل broken-line درجه دوم نقاط شکست را در 30/1 درصد برای افزایش وزن بدن و 29/1 درصد برای بازده خوراک پیش‌بینی کرد. هم‌چنین مدل رگرسیونی درجه دوم نشان داد که در سطح 37/1 درصد آرژنین، بیش‌ترین میزان افزایش وزن بدن و در 36/1 درصد آرژنین، بیش‌ترین بازده خوراک مشاهده شد. در خصوص بازده لاشه، تیمار 25/1 درصد آرژنین بیش‌ترین بازده لاشه را در روز 35 نشان داد که اختلاف معنی‌داری با تیمارهای 75/0 و 75/1 درصد داشت. مدل‌های رگرسیونی broken-line و درجه دوم نشان دادند که سطح بهینه آرژنین برای بیش‌ترین بازده لاشه به‌ترتیب 12/1 و 26/1 درصد بود. افزون بر این، مدل رگرسیونی درجه دوم پیش‌بینی کرد که سطح بهینه برای بازده لاشه در 32/1 درصد آرژنین قرار دارد. با این‌حال، ترکیب شیمیایی گوشت سینه و ران تحت تأثیر سطوح آرژنین قرار نگرفت و هیچ تغییر معنی‌داری در ترکیب ماده خشک، ماده آلی و خاکستر مشاهده نشد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که استفاده از مدل‌های رگرسیونی broken-line خطی و درجه دوم ابزارهای مناسبی برای تخمین دقیق نیاز به آرژنین در جیره غذایی بلدرچین‌های ژاپنی هستند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، سطح بهینه آرژنین برای بهبود عملکرد رشد و بازده لاشه در بلدرچین‌های ژاپنی در حدود 15/1 تا 37/1 درصد توصیه می‌شود. این یافته‌ها می‌توانند به بهینه‌سازی جیره‌های غذایی در صنعت پرورش بلدرچین کمک کنند و بهبود کارایی تولید و کاهش هزینه‌های خوراک را به‌دنبال داشته باشند. https://jap.ut.ac.ir/article_104881_5c0e83beba10a1df644f65244f0ff338.pdf